انتظار فرج

نگار آمد ، نگار آمد،نگار گلعذار آمد

بهار آمد،بهارآمد،بهار پایدار آمد

نسیم آمد، نسیم آمد،نسیم باغ و بستانها

شمیم آمد، شمیم سیب سرخ آبدارآمد

خمار آلودگان مژده، که از میخانه کوثر

شراب آمد، شراب آمد، شراب خشگوار آمد

کریم آمد ،کریم آمد ،به دلداری سائلها

طبیب آمد ،طبیب آمد، طبیب قلب زار آمد

خلیل آمد ،خلیل آمد، تبر بردوش و بت افکن

کلیم آمد، کلیم آمد، کلیم بردبار آمد

مسیح آمد، مسیح آمد، به غمخواری مشتاقان

عزیز آمد، عزیز آمد،عزیز مصر یار آمد

نبی آمد، نبی آمد، به حسن صورت و سیرت

علی آمد ،علی آمد، علی نامدار آمد

شکیب آمد، شکیب آمد، شکیب مادرش زهرا

غریب آمد، غریب آمد ،حسن را همقطار آمد

قیام آمد ،قیام آمد، قیامت قد و محشر رو

سوادین زلف وسیمین رو، قرین لیل و نهار آمد

سحاب آمد، سحاب آمد، سحاب رحمت یزدان

جهان آمد، جنان آمد، دو عالم را مدار آمد

شفیع آمد، شفیع آمد، به آزادی دربندان

ربیع آمد، ربیع آمد، بهار اندر بهار آمد

امام آمد، امام آمد، شه خیر الانام آمد

به میدان جوانمردی، یگانه تکسوار آمد

حسین آمد، حسین آمد، مرا نوردو عین آمد

مرا دنیا، مرا عقبا، مرا دارو ندار آمد

سحر گهان که چمن بی قرار بلبل بود

مشام باد صبا پر زعطر سنبل بود

قنوت دست  نبی غرق در توسل بود

به لب شکوفه تسبیح در تغزل بود

ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دل رمیده مارا انیس و مونس شد

زشوق دیدن او غنچه زد گریبان چاک

فتاده ولوله ای در حوالی افلاک

نهاد نور سماوات تا قدم بر خاک

نمود جلوه حدیث شریفه لولاک

خدا به خاطر خلق صدیقه اطهر

نموده خلق جهان ومحمد و حیدر

جمال دلکش رویش بود خدا منظر

زبعد آمنه بر مصطفی بود مادر

جز او کجاست کسی هم قرینه حیدر

ولی شناس و ولی یاور و ولی پرور

خدا ببین که چه منت نهاده بر سرمان

اجازه داده خطابش کنیم مادرمان

انیس و هم نفس فاتح حنین آمد

سرور قلب نبی فخر عالمین آمد

عزیز جان حسن مادر حسین آمد

دبیر مکتب و الگوی زینبین آمد

به وصف جلوه حسنش بس اینکه او حوراست

وقت ظهورت دیر شد برگرد آقا

دل در غمت زنجیر شد برگرد آقا

ارض و سماءوماه وخورشید وستاره

بی تو همه دلگیر شد برگرد آقا

چندی دلم خوش بود با کنج خرابات

میخانه هم بی پیر شد برگرد آقا

آن روز اول از قدومت خار گل شد

گلها همه شمشیر شد برگرد آقا

دنیا پرستی و غروروعیش ناپاک

در بین ما واگیر شد برگرد آقا

از فعل بد، ذکر و مناجات و دعا هم

مهجورو بی تاثیر شد برگرد آقا

آیات والعصر-ان الانسان لفی خسر

در غیبتت تفسیر شد برگرد آقا

آن خوابهای بد که دشمن بهر ما دید

یک یک همه تعبیر شد برگرد آقا

پیر خراسانی زدست یار بد عهد

از زندگانی سیر شد برگرد آقا

گفتی می آیی گر جهان را ظلم گیرد

این فتنه عالم گیر شد برگرد آقا

ترسم که روی خود در آیینه ببینم

این نوکرت هم پیر شد برگرد آقا

در چشم تار منتظر پایان این شعر

اشک غمت تکثیر شد برگرد آقا

خداوندا! مرا شایسته آن كن تا به همنوعانم كه در سراسر دنیا در فقر و گرسنگی به دنیا می آیند و میمیرند ؛

خدمت كنم

خدایا! امروز با دستهای ما روزی عشق ،‌آرامش و سرور به آنها ببخش

خدایا! مرا معبر آرامش كن ؛‌

تا آنجا كه نفرت هست ، عشق جاری سازم

آنجا كه خطا هست ، بخشایش بگسترم

آنجا كه جدایی هست ، وصل بیافرینم

آنجا كه لغزش و دروغ هست ، حقیقت بیاورم

آنجا كه تردید هست ، ایمان بیاورم

آنجا كه ظلمت هست ، نور بتابانم

و آنجا كه اندوه است ، شادی منتشر كنم

خدایا! مرا موهبت آن عطا كنم تا به جای آسودن به دیگران آسایش بخشم.

و بجای آنكه دیگران دركم كنند ، دركشان كنم

و بجای آنكه عشق دریافت كنم ، عشق بورزم

زیرا با فراموش كردن خویش است كه می توان به هرچیز رسید

با بخشایش است كه بخشوده می شویم

و با مردن است كه زندگی ابدی میابیم

گفتم به مهدی بر من عاشق نظر کن

                                     گفتا تو هم از معصیت صرف نظر کن

گفتم به نام نامیت هر دم بنازم

                                       گفتا که از اعمال نیکت سرفرازم
گفتم که دیدار تو باشد آرزویم

                                    گفتا که در کوی عمل کن جستجویم

گفتم بیا جانم پر از شهد صفا کن

                                       گفتا به عهد بندگی با حق وفا کن

گفتم به مهدی بر من دلخسته رو کن

                                       گفتا ز تقوا کسب عز و آبرو کن

گفتم دلم با نور ایمان منجلی کن

                                       گفتا تمسک بر کتاب و هم عمل کن

گفتم ز حق دارم تمنای سکینه
                                       گفتا بشوی از دل غبار حقد و کینه

گفتم رخت را از من واله مگردان

                                       گفتا دلی را با ستم از خود مرنجان

گفتم به جان مادرت من را دعا کن

                                       گفتا که جانت پاک از بهر خدا کن

گفتم  ز هجران تو قلبی تنگ دارم

                                       گفتا ز قول بی عمل من ننگ دارم

گفتم دمی با من ز رافت گفتگو کن

                                       گفتا به آب دیده دل را شستشو کن

گفتم دلم از بند غم آزاد گردان

                                       گفتا که دل با یاد حق آباد گردان

گفتم که شام تا دلها را سحر کن

                                       گفتا دعا همواره با اشک بصر کن

گفتم که از هجران رویت بی قرارم

                                       گفتا که روز وصل را در انتظارم

  ای دو ســه تا کوچــه ز ما دورتـر 
       نغمه تـو از همــه پـــر شــورتر

   کاش که ایـن فاصله را کـم کنیم

      مهنت ایــن قافلـه را کــم کنیـم

              کاش که همسایه ما می شدی

                       مایــه آســایش ما می شــدی

                                          هــر کـــه بـــه دیـــدار زائر شـــود

                                  یک شبه حلال مسائــل شــود

                            دوش مراحال خوشی دست داد

               سینه ما را عطشی دست داد

        نام تـو بـردم لبــم آتــش گـــرفت

              شعله به دامان سیاوش گرفـت

                          نـام تـو آرامـش جـان مـن اسـت

                                نامه تو خط اعمــال مــن اسـت

                         ای نگهـــت خـــواستـــه آفتــــاب

          برمـن ظلمت زده یک شب بتاب

                                                     پــــرده بــر انــداز به چشــم تـرم

                                                                    تا بتوانـــم بـــه رخــــت بنگـــرم

در دلم بود كه آدم شوم اما نشدم

بي خبر از همه عالم شوم اما نشدم

بر در پير خرابات نهم روي نياز

تا به اين طايفه محرم شوم اما نشدم

هجرت از خويش خانه به محبوب دهم

تا به اسماء معلم شوم اما نشدم

از كف دوست بنوشم همه شب باده عشق

رشته از كوثر و زمزمه شوم اما نشدم

فارغ از خويشتن و واله رخسار حبيب

همچنان روح مجسم شوم اما نشدم

سرو پا گوش پاي به سر هوش شوم

كز دم گرم تو ملهم شوم اما نشدم

از صفا را بيابم به سوي دار فنا

در وفا يار مسلم شوم اما نشدم

خواستم بر كنم از كعبه دل هر چه بت است

تا بر دوست مكرم شوم اما نشدم

آرزو ها همه در گور شد اي نفس خبيث

در دلم بود كه آدم شوم اما نشدم.

... امام جماران ...

خوشا آن لحظه كه ديدار تو ميسر شود و در كنارت افق هاي عدل را نظاره گر شد ...

مهدي جان ثانيه ها انتظار تو را مي كشند و جان ها رزوح تو را مي طلبند

روز ها كسل از بي بودن تو و هفته ها سرگردان در طلب ديدار تو اند.

باز آ و جان ها را شاد كن

باز آ ...

و در یک جمعه ی ناگوار دیگر که او نیامد

ما منتظر رجعت سبزش باز می مانیم.

ای راهنمای خوبی ها نوید آمدنت را کدامین آیت حق جهانی می نماید ...

مرغان سبک بال

ورود قدم های سبز بهار

یا که چهچه ی سحر انگیز  سار

برای آمدنت هزاران سال منتظر می مانیم.

.